Παρατηρώ ότι όσο περνάει ο καιρός της ενήλικης ζωής μας και αρχίζουν να "φεύγουν" αυτοί που μας έκαναν να μη σκεφτόμαστε το θάνατο, τόσο περισσότερο μειώνονται οι αντοχές μας στη ΒΛΑΚΕΙΑ. Μέχρι πρότινος τουλάχιστον εγώ θεωρούσα πως άλλοι -οι προηγούμενοι- ήταν υπεύθυνοι για την περιρρέουσα ΒΛΑΚΟλάσπη που πλημμυρίζει τα πάντα και εμείς μπορούσαμε να κρίνουμε καθήμενοι στο θεωρείο κάνοντας "τσ τσ τσ...".
Για να μην παρεξηγούμαστε, θεωρώ ότι η ΒΛΑΚΕΙΑ ως στάση ζωής δεν έχει σχέση με την νοητική υστέρηση αλλά σχετίζεται με τη συναισθηματική αναπηρία. Οσο λοιπόν αυτή αποδεικνύεται -τοις πράγμασι- κρατούσα στάση ζωής, τόσο νοιώθω ως στοιχείο επιβίωσης την ανάγκη επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους που νοιώθουν ότι πνίγονται από τη λάσπη και δεν την εκλαμβάνουν ως το φυσικό τους περιβάλλον.
Αυτό το blog είναι ένα μονόξυλο φτιαγμένο από πακέτα IP . Ενα μονόξυλο που χρησιμοποιώ ως μία συνιστώσα της προσπάθειας μου να επιπλεύσω και να συναντήσω τους υπόλοιπους που είδα να παλεύουν με τη λάσπη και οι οποίοι μου έδειξαν το δρόμο.
Αναρτήσεις
