Generation We - Η γενιά των Millennials

Κατάληψη Πολυτεχνείου - Στάση Πρυτανείας

Ακούω αυτές τις ημέρες τον Πρύτανη του ΕΜΠ ν' αναλύει τη στάση της πρυτανείας έναντι των καταληψιών του Πολυτεχνείου και έχω να παρατηρήσω τα εξής:

1. Αν η πρυτανεία καλείτο να πληρώσει τις φθορές που προκαλούν οι καταληψίες μέσα αλλά ΚΑΙ ΕΞΩ από το Πολυτεχνείο θα ήταν ίδια η στάση τους?



2. Το σχόλιο του πρύτανη ότι "Εγινε μία κατάληψη όπως γίνεται 30 χρόνια τώρα.." μόνο λύπη μπορεί να προκαλέσει γι' αυτούς που μας διδάσκουν τα πάντα αλλά δεν μπορούν εδώ και 30 χρόνια ν' αποκλείσουν την ανώνυμη βία του όχλου από τα μέσα διακίνησης ιδεών. Επιπλέον αφήνει και μία υπόνοια συναλλαγής του Πανεπιστημιακού κυκλώματος με το πολιτικό κύκλωμα που υποθάλπει αυτή την κατάσταση (π.χ. σε προστατεύω με το "άσυλο" με εκλέγεις πρύτανη).



3. Η αχαρακτήριστη επιμονή του ν' αναφέρει "Η Εισαγγελία μπορούσε να επέμβει αν έκρινε ότι απαιτείτο" σε καμμία περίπτωση δεν αποσείει τις ευθύνες του. Η Εισαγγελία υπάρχει για να εγγυάται την αποφυγή αυθαιρεσιών και όχι για να μεταθέτουν εκεί τις ευθύνες τους οι ανεύθυνοι.
   

Με την ευκαιρία θα ήθελα να ρωτήσω τον όποιο "προοδευτικό" έχει την καλωσύνη ν' απαντήσει, αν το παραλήρημα του στρατευμένου στην ιδέα της εξέγερσης (που ως εργαλείο διαλόγου χρησιμοποιεί το "βούλωστο") που φιλοξενήθηκε στην εκπομπή του ΣΚΑΙ από τα Εξάρχεια στις 22/12, διαφέρει σε κάτι από το παραλήρημα οποιουδήποτε φασίστα στρατοκράτη.

Σχόλιο πάνω στο κείμενο που διανεμήθηκε στην κηδεία του Αλέξη Γ.

Το κείμενο είναι :ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣΔεν είμαστε τρομοκράτες, “κουκουλοφόροι”, “γνωστοί-άγνωστοι”ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι….Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας!Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνογια τη “βιτρίνα”, παχύνατε, καραφλιάσατε,ΞΕΧΑΣΑΤΕ!Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ!Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετετη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστεδεν δημιουργείτε!Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑΠου είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες;Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν;ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόναEΜΕΙΣ κλαίμε κι από μόνοι μας.

Και το σχόλιο είναι : Επειδή και γώ όπως και χιλιάδες άλλοι σημερινοί γονείς μεγαλώσαμε σε οικογένειες με το τραπέζι γεμάτο και την αγκαλιά άδεια, το μόνο που με νοιάζει τώρα είναι νάμαι καλός γονιός. Δε λέω ότι το καταφέρνω, λέω ότι είναι η πλέον σημαντική μου προτεραιότητα. Μακάρι σε 20-30 χρόνια που από τη φυσική μας ύπαρξη θα έχει μείνει ένας σωρός κόκαλα και εσείς θα είστε 35-45 να έχετε καταφέρει να είστε καλύτεροι γονείς. Στο μεταξύ καλό θα ήταν να κοιτάξετε και δίπλα σας τους συμμαθητές σας που περιθωριοποιείτε επειδή δε φορούν αυτό που "πρέπει" ή δεν είναι και τόσο cool.

Ανερμάτιστοι

Ποιό είναι το πνευματικό έρμα που προσφέρεται σήμερα σε όλα τα ανερμάτιστα παιδιά του μικροαστικού ψευδοευδαιμονισμού?

Μήπως το μόνο προτυπο που υποστηρίζεται, είναι αυτό του κουκουλοφόρου ελλείψει άλλου πρότυπου βασιμένου σε μία πνευματική διεργασία που οδηγούσε την αριστερή σκέψη όσο την έζησα ως νέος το '70-'80? Η κρατική βία θα είναι πάντοτε εκεί. Το ζήτημα είναι με τι θα την εξισορροπήσουμε. Εκεί έγκειται η ευθύνη του προοδευτικού κόσμου της χώρας. Στο outsourcing της εναλλακτικής σκέψης, στα κακέκτυπα του Μπακούνιν.

Οταν ήμουν φοιτητής έβρισκα διέξοδο στην ασφυκτική κοινωνική κατάσταση που ζούσα στον κ. Μπιτσάκη (αν και φοιτητής του Μαθηματικού παρακολουθούσα όπως πολλοί άλλοι τις διαλέξεις του). Ποιό είναι το αντίστοιχο ζωντανό και δραστήριο σήμερα σημείο αναφοράς για τα παιδιά που πνίγονται?

Προσωπικά θεωρώ, πως ό,τι ήταν να ειπωθεί ειπώθηκε καιρό πριν. Τωρα δε μένει παρα να πούμε: Καλό ταξίδι αγόρι μου ....

Ενα μονόξυλο φτιαγμένο από πακέτα IP

Παρατηρώ ότι όσο περνάει ο καιρός της ενήλικης ζωής μας και αρχίζουν να "φεύγουν" αυτοί που μας έκαναν να μη σκεφτόμαστε το θάνατο, τόσο περισσότερο μειώνονται οι αντοχές μας στη ΒΛΑΚΕΙΑ. Μέχρι πρότινος τουλάχιστον εγώ θεωρούσα πως άλλοι -οι προηγούμενοι- ήταν υπεύθυνοι για την περιρρέουσα ΒΛΑΚΟλάσπη που πλημμυρίζει τα πάντα και εμείς μπορούσαμε να κρίνουμε καθήμενοι στο θεωρείο κάνοντας "τσ τσ τσ...".

Για να μην παρεξηγούμαστε, θεωρώ ότι η ΒΛΑΚΕΙΑ ως στάση ζωής δεν έχει σχέση με την νοητική υστέρηση αλλά σχετίζεται με τη συναισθηματική αναπηρία. Οσο λοιπόν αυτή αποδεικνύεται -τοις πράγμασι- κρατούσα στάση ζωής, τόσο νοιώθω ως στοιχείο επιβίωσης την ανάγκη επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους που νοιώθουν ότι πνίγονται από τη λάσπη και δεν την εκλαμβάνουν ως το φυσικό τους περιβάλλον.

Αυτό το blog είναι ένα μονόξυλο φτιαγμένο από πακέτα IP . Ενα μονόξυλο που χρησιμοποιώ ως μία συνιστώσα της προσπάθειας μου να επιπλεύσω και να συναντήσω τους υπόλοιπους που είδα να παλεύουν με τη λάσπη και οι οποίοι μου έδειξαν το δρόμο.