Ανερμάτιστοι

Ποιό είναι το πνευματικό έρμα που προσφέρεται σήμερα σε όλα τα ανερμάτιστα παιδιά του μικροαστικού ψευδοευδαιμονισμού?

Μήπως το μόνο προτυπο που υποστηρίζεται, είναι αυτό του κουκουλοφόρου ελλείψει άλλου πρότυπου βασιμένου σε μία πνευματική διεργασία που οδηγούσε την αριστερή σκέψη όσο την έζησα ως νέος το '70-'80? Η κρατική βία θα είναι πάντοτε εκεί. Το ζήτημα είναι με τι θα την εξισορροπήσουμε. Εκεί έγκειται η ευθύνη του προοδευτικού κόσμου της χώρας. Στο outsourcing της εναλλακτικής σκέψης, στα κακέκτυπα του Μπακούνιν.

Οταν ήμουν φοιτητής έβρισκα διέξοδο στην ασφυκτική κοινωνική κατάσταση που ζούσα στον κ. Μπιτσάκη (αν και φοιτητής του Μαθηματικού παρακολουθούσα όπως πολλοί άλλοι τις διαλέξεις του). Ποιό είναι το αντίστοιχο ζωντανό και δραστήριο σήμερα σημείο αναφοράς για τα παιδιά που πνίγονται?

Προσωπικά θεωρώ, πως ό,τι ήταν να ειπωθεί ειπώθηκε καιρό πριν. Τωρα δε μένει παρα να πούμε: Καλό ταξίδι αγόρι μου ....